Geschiedenis.nl

Duitstaligen hadden het niet gemakkelijk in het bezette Vlaanderen tijdens de tweede wereldoorlog. De familie Stolz waren Zwitsers die waren uitgeweken naar het Brusselse om voor wagons-lits te werken. De toerisme industrie stortte in met de oorlog en als Duitstaligen werden deze neutrale Zwitsers met een scheef oog bekeken; ze keerden terug naar Sankt Gallen. Hun trein met een Zwiterse Rode Kruis vlag erop reed via Luxemburg i.p.v. Keulen om de bombardementen te vermijden, maar toch overleefde niet iedereen de treinreis. Het is een van de vele aangrijpende verhalen in de bundel over vluchtelingen in dit Zwitsers kanton de jaren dertig en veertig. Hans Stricker vluchtte voor het nazisme uit Wenen en kreeg asiel maar toen hij verliefd werd op een Zwitserse werd hij weer de grens overgezet en stierf hij in het kamp. Januari 1945 werden uitgemergelde kampgevangenen naar Zwitserland gebracht, op voorwaarde dat een land bereid was hen definitief asiel te geven en een flinke som geld werd opgehoest.

 

Krummenacher schreef aan de hand van de vele verhalen een beschamend boek over de asielpolitiek van het verleden, die minstens vragen oproept over het heden. Een bijzonder verdienstelijk boek.

Jorg Krummenacher, Fluchtiges Gluck: Fluchtlinge im Grenzkanton Sankt Gallen zur Zeit des Nationalsozialismus, Zurich: Limmat, 2005